Wat zegt mijn baby?

Wat zegt mijn baby?

Tekst overgenomen van: www.allesoverkinderen.nl

Het is niet altijd even makkelijk, communiceren met baby's. Ze praten immers nog niet! Soms is het voor ouders behoorlijk frustrerend een ongelukkig huilend kind te zien maar geen flauw idee te hebben wat er aan de hand is. Maar als je een tijdje naar je kindje kijkt merk je dat hij je toch een heleboel duidelijk kan maken. Met lichaamstaal en met geluidjes. En dat is verre van eenrichtingsverkeer. Jij reageert natuurlijk op je baby, als hij huilt pak je hem misschien op, lacht hij dan lach je terug. En je zult merken dat je baby al heel snel gaat reageren op hoe jij doet. Je hebt bijna geen woorden meer nodig!

Lichaamstaal

Omdat baby's nog niet kunnen praten, gebruiken ze hun gezichtje, armpjes, beentjes, ademhaling en stem om zich uit te drukken. Een baby luistert niet naar woorden, maar reageert wel op de manier waarop die worden uitgesproken. Zo praten ouder en baby voortdurend met elkaar, zonder woorden.

De glimlach en mimiek zijn aangeboren, zelfs blinde kinderen die hun moeder nooit hebben zien glimlachen gaan na een week of 4 vanzelf lachen. En boosheid, angst, verdriet en andere gezichtsuitdrukkingen zijn ook over de hele wereld gelijk. Maar er bestaat ook lichaamstaal die wordt aangeleerd, soms al op heel jonge leeftijd. Zo leert je baby bijvoorbeeld wat het effect is van zijn gehuil of gelach en zal dit daardoor meer of juist minder gaan doen. Als de baby iets groter is zal hij ook dankbaar gebruik willen maken van het effect van zijn huilen als hij zijn zin niet krijgt. In bijzijn van zijn ouders laat hij zijn gevoelens zelfs zonder geluid blijken: de bekende pruillip.

Een heel kleine baby imiteert de ouders nog niet, maar iets later zal hij al beginnen met het nabrabbelen van de geluiden die ze maken en hun bewegingen gaan nadoen. Aan de andere kant zullen ouders onbewust gedrag vertonen waarvan het zinvol is dat de baby het na doet. Je kunt bijvoorbeeld een volwassene die een kind voedt, zelf (volslagen onbewust) hapbewegingen zien maken als deze een fles of een lepeltje naar het mondje van het kind brengt. (Met dank aan Frank van Marwijk)

Ken je deze al?

  • Gapen, roze wangen (of juist een bleke teint) duiden op vermoeidheid.
  • Het handje bij het oor en in de ogen wrijven zijn ook hele bekende signalen, deze baby wil slapen!
  • Een beetje tegenstrijdig misschien, maar druk doen is ook een teken dat het kind slaap heeft. Vooral ook bij wat grotere kinderen kun je dat soms heel goed zien.
  • Aankijken: zolang je kind je aankijkt wil hij 'spelen', kijkt je kind weg dan is het een teken dat het genoeg is geweest. Hij moet slapen.
  • Het handje in het mondje, kleine smakgeluidjes? Tijd voor eten!

Kleine baby's die draaien met het hoofd (op zoek naar de borst) laten zo ook merken dat ze honger hebben.

Verschillende huiltjes herkennen

Het herkennen van de verschillende huiltjes van je baby is ook iets wat je in de loop van de tijd leert. Huilen van de honger klinkt anders dan slaap of schrik. Een baby die moe is begint bijvoorbeeld zachtjes wat zeurderig te huilen ('te jengelen'). Heeft de baby (plotseling) pijn dan geeft het uit veel scherpere, hardere kreten. Als het kind langer huilt is het steeds lastiger de (oorspronkelijke) oorzaak voor het huilen te achterhalen. Begin het huilen om honger, inmiddels is er ook vermoeidheid of frustratie opgestreden. Probeer je kind nooit te lang te laten huilen, troost het voordat het echt overstuur raakt.